چاي و چاي درماني

 

























 در ايران چاي نبود . مظفرالدين شاه از طعم و مزه چاي كه در هندوستان كشت مي شد ، خبردار بود . چون بـرايش هديه فرستاده بودند و مزه آن چاي زير دندانش مانده بود . يك روز كاشف السلطنه را صدا مي زند كه برو هــر طور

 شده ، بذر و نهال چاي را با خودت به ايران بيار !

كاشف السلطنه كه سري پر شور داشت ، مي دهد يك عصايي برايش درست مي كنند كه تويش خالي بود . تخـم و بـــذر را مي ريزد آن تو و عصازنان از مقابل چشم قراولان هندي و قواي ايالتي كه سرسختانه ، مرز هندوستــان را كنترل مي كنند ، رد مي شود و هر طور بود خودش را به ايران مي رساند .

البته مي گويند كشت چايي مثلاً توسط يك ايراني به نام محمد ختني اصفهاني درايران متداول شد(در1302قمري)

ولي از بخت بد ، ريشه نگرفت و خشك شد . تا اينكه كاشف السلطنه چاي را در ايران كشت داد او بعدهــــا در 65 سالگي به چين رفت و چهار كارشناس چاي با خودش به ايران آورد كه همگي تابع ايران شدند و 2 نفر آنها مسلمان شدند .

اولين كارخانه چـــــاي سازي در 1312 در باغ كشاورزي لاهيجان ساخته شد . مركز اصلي كشت چاي لاهيجان و لنگرود است .

بوته چاي هندي يا جنوبي به 15تا 18 متر مي رسد و تا 4 درجه زير صفر مقاومت دارد . هم اكنون هزاران كارگـر و كشاورز در اين صنعت به كار اشتغال دارند .

                                                                                           

معجزه چاي سبز و بابونه

محققان ايراني از خواص مفيد برخي گياهان از جمله چاي سبز و بابونه در درمان اختلالات و بيماري ها خبر دادند . بــــه گفته آنان چاي سبز جذب كلسترول را مهار مي كند و موجب كاهش وزن مي شود . چاي سبز همچنين آرام بخش است خستگي عضلاني و رواني را بر طرف مي كند .

چاي سبز براي رفع تب و هيجان ، افزايش فعاليت كليه ها ، سهولت هضم ، درمان اسهال بدون شير و شكر و بــــه همراه شير و شكر به صورت ملين استفاده مي شود . چاي سبز همچنين از رشد تومورها در سرطان هاي مــــري ، معده و روده جلوگيري مي كند و عصاره آن مؤثر از تركيبات فلورايد در جلوگيري از پوسيدگي دندان است .

افزودن چــــاي سبز در رژيم غذايي بيماران ديابتي احساس خوب بودن و شادابي را ايجاد مي كند و به عنوان يك رها ساز از درد ، حس كوفتگي و سوزش در اين بيماران شناخته شده است .عــوارض جانبي براي مصرف چاي سبز گزارش نشده است .

نتايج تحقيق محققان كشورمان درباره تأثير مصرف دم كرده بابونه نيز حاكي است چاي بابونه ضد التهاب ، ضد اسپاسم و ضد نفخ است و در پيشگيري و درمان زخم معده به كار مي رود . همچنين بـــــــه عنوان ضد باكتري ، ضد قارچ ، ضد اضطراب ، آرام بخش و ملين استفاده مي شود . عوارض جانبي آن نيز نادر است .

محققان ايراني مي گويند : دم كرده رازيانه در درمان نفخ ، سوء هاضمه و اسپاسم عضلات و همچنين به عنوان افزايش دهنده شير مادران استفاده مي شود . رازيانه به صورت ضد ميكروب در درمان التهاب لثه كاربرد دارد .

ميوه هاي رازيانه سبب افزايش وزن و چاقي ، كاهش اسپاسم دستگاه گوارش و بالارفتن كيفيت هضم مي شـــــود عصاره آبي برگ هاي رازيانه ، فشار خون سرخرگي را به طور چشمگيري كاهش مي دهد .

 

 

رازيانه تلخ اثر محرك موضعي دارد و در برخي افراد موجب بروز حساسيت مي شود . دم كرده گل گاوزبان و سنبل الطيب آرام بخش ، خواب آور و ضد اسپاسم است بنابراين براي درمان بي قراري ، اختلال در خواب ، فشار عصبي ، علائم سرماخوردگي و كوليك هاي گوارشي استفاده مي شود  .

دم كرده شيرين بيان در درمان التهاب و زخم معده كاربرد دارد و به عنوان ضد التهاب و زخم معده كاربرد دارد و به عنوان ضد التهاب ، طعم دهنده و شيرين كننده استفاده مي شود . مصرف طولاني مدت آن مناسب نيست و در بيماراني كه مبتلا به اختلالات قلبي ـ عروقي وفشار خون هستند با احتياط مصرف شود . مصرف چاي قرقات نيز در كاهش قند خون ، ديابت نوع 2 مؤثر است .

 

شير داخل چاي نريزيد

 

تحقيقات جديد نشان مي دهد ريختن شير درون چاي مي تواند خواص مفيد چاي نظير كاهش خطــر ابتلا بـــــه بيماري هاي قلبي و سكته مغزي را از بين ببرد  تحقيقات پيشين نشان داده است كه نوشيدن چاي مي توانـــــــد جريان خون در بدن را بهبود ببخشد و سبب شل شدن شريان هاي بدن شود اما محققان دانشگاه «شاريت» در شهر برلين در مطالعه تازه خود متوجه شده اند كه ريختن شير درون چاي سبب از بين رفتن خواص پيشگيري از بيماري هاي قلبي عروقي چاي مي شود . به گفته يك متخصص قلب  آزمايش هاي انجام گرفته بــــه وضوح نشان مي دهند كه ريختن شير در چاي خواص مفيد چاي را از بين مي برد . چاي هم اكنون پس از آب دومين نوشيدني پر مصرف در جهان محسوب مي شود به همين دليل خواص مفيد آن تأثير زيادي در سلامت عمومي دارد اما تا پيش از اين اثر منفي ريختن شير در چاي شناسايي نشده بود .

 

چای را به جای دارو مصرف کنید نه به جای آب

 

حدود 5 هزار سال قبل وقتی امپراتور چین با یک فنجان آب داغ در دست به همراه تعدادی از همراهــان بــر روی تپه ای ایستاده بود ، باد ملایمی وزید و چند برگ چای داخل فنجانش افتاد . همین امر آب ساده و بی طعم را متحول کرد ؛ یک فنجان چای درست شده بود .خاستگاه اولیه چای ، چین است .چای را در قرن سیزدهم میلادی برای نخستین بار مارکوپولو سیاح ونیزی به اروپا برد و مدت ها به علت گرانی و کمیابی اش فقط آشامیدنی لوکس طبقات بالای جامعه و درباریان بود . پیشینه مصرف چای در ایران به قرن هفدهم بر می گردد . اما کشت این گیاه نخستین بار به همت میرزاعلی مشهور به کاشف السلطنه ، چایکار یود . شاهزاده حاجی محمد میرزاکاشف السلطنه چایکار ، پس از اتمام تحصیلاتش در اروپا در سال 1314 هجری قمری و در 35 سالگی با سمت کنسول به هندوستان رفت ، در آنجا فن زراعت چای را آموخت و این محصول را با زحماتی زیاد ـ یعنی به طور قاچاق ! ـ بــه ایران آورد . او نخستین کسی بود که چایکاری را در ایران رواج داد و تمام عمر خود را صرف ارائه خدمت کرد .

 

 

 

 

انواع چای

3 نوع چای وجود دارد  : چای سبز ، چای سیاه ، چای اوولانگ . چای سیاه بیشتر در اروپا ، آمریکای شمالی و آفریقای شمالی استفاده می شود ، چای سبز در آسیا و چای اوولانگ در چین و ویتنام .

چای مرغوب را بشناسیم

« چای مرغوب بایدرنگ قهوه ای مایل به سیاه و ملایم داشته باشد ، گس باشد و هیچ گونه بوی غیر طبیعی ندهد . در غیر این صورت چای ، طبیعی نیست و با افزودن طعم دهنده ها و مواد شیمیایی فرآوری شده است .»

 « زمان دم کشیدن چای مرغوب 20 دقیقه است در حالی که چای فرآوری شده با رنگ ها و مواد شیمیایی در مدت کوتاهی دم می کشد و رنگ می اندازد » .

بهترین روش دم کردن چای را همان شیوه قدیمی و سنتی ایرانیان می داند و می گوید دم کردن چای در ظــروف نشکن ، پیرکس یا چایساز سبب می شود خواص چای تا حدود ی کاهش یابد .

* چای میوه نخوریم

مصرف انواع چای میوه در بسته بندی های گوناگون در جامعه رواج یافته است اما متخصصان تغذیه معتقدند این نوشیدنی هـــــــا از طعم دهنده هاو رنگ های مصنوعی تولید شده و برای سلامتی مضر است . متخصصان توصیه می کنند به جای مصرف این گونه نوشیدنی ها از دم نوش های سنتی استفاده شود .

چای سبز

اگر چه چای سبز نوشیدنی ملی ژاپنی هاست اما چینی ها نیز از طرفداران پرو پا قرص این چای اند و خود نوعی چای تولید می کنند که عطر تند گل یاس و گل های دیگر را در خود دارد و به نام ماندرن بزرگ یاسی شهرت یافته است . نوشیدنی این چای بعد از خوردن غذای چینی بسیار دلچسب است .

خواص دارویی چای سبز

چای سبز یک تونیک (تقویت کننده ) بسیار مفید است . خاصیت ضد چربی ( از هرنوع آن ) دارد و مقوی اعصاب است . قدری نیز خاصیت تب بری دارد . چای سبز موجب تقویت معده می شود و ضمن دفع سموم بدن نفخ معده را نیز برطرف می کند . این چای موجب تقویت حافظه می شود و برای افراد افسرده داروی مناسبی است . چای سبز موجب نشاط و سر زندگی می شود .مطالعات دانشمندان ژاپنی حاکی است که چای سبز پس از مصرف در سلول های معده تجمع یافته و بدین ترتیب موجب افزایش غلظت عوامل جلوگیری کننده از رشد سلول ها می شود و به دنبال آن مرگ سلولی در سلول های سرطانی معده را موجب خواهد شد . همچنین چای سبز از سرطان ریه جلوگیری می کند و اثرات سیگار کشیدن را کاهش می دهد .سرطان تخمدان و سرطان خون نیز به وسیله چای سبز قابل درمان است . خواص ضد سرطانی و ضد جهشی زایی چای سبز سبب شده که امروز بسیاری از غذاها ، نوشابه ها و لوازم آرایشی و بهداشتی با عصاره این گیاه غنی و این عصاره به عنوان یک مکمل به آنها اضافه می شود .چای سبز چسبندگی پلاکت های خون را کاهش می دهد و در جلوگیری از تشکیل لخته های خون مؤثر است .

دم کردن چای به روش چینی

برای هر فنجان چای ، دو پنسه ( مقدار چای که بین دو انگشت شصت و سبابه قرار می گیرد ) چای در قوری ریخته و کمی آب جوش روی آن بریزید و مدت 2 دقیقه کنار بگذارید .  پس از 2 دقیقه آب آن را خالی کنید زیرا آب دارای مقدار زیادی تانن است . سپس قوری را از آب جوش پر کرده 3 تا 5 دقیقه روی سماور بگذارید تا دم بکشد . این چای مقدار زیادی از عناصر مضر خود را از دست داده است .

چای در استکان

یادتان باشد چای در استکان یا فنجان بخورید نه در لیوان دسته دار .

 

 

خون خود را رقیق کنید

مصرف چای بطور مستمر موجب می شود غلظت خون تا حد زیادی کاهش یابد . دانشمندان ژاپنی پس از بررسی خواص چای در افرادی که این نوشیدنی را بطور منظم مصرف می کنند متوجه شده اند با افزایش ماده ای به نام (الکیل پیرازین) که از مواد اسا سی طعم دهنده چای است خون رقیق تر می شود . هرچه مقدار این ماده در بدن زیادتر شود به همان نسبت هم خون رقیق تر می شود .

 

"چای"  ایرانی محصولی نجیب و پاکیزه اما رها شده و بی حامی

 

چای به عنوان یک نوشیدنی مفرح و لذت بخش ، نزد ایرانیان محسوب می شود . گرچه تاکنون اطلاعات صحیحــی از چگونگی پیدایش آن در سرزمین ما ، ارائه نشده است ، اما گفته اند ، بذر این نوشیدنی دلچسب و گوارا ، بـــرای اولین بار در دوران حکومت قاجار ، توسط میرزا حسین خان سپهسالار، سفیر ایران در بمبئی ، از هندوستان بـــــه ایران آورده شده است و به علت نظارت شدید و ممانعت هندی ها ، از خروج بذر این گیاه گران بها ، سفیر ایــران ، مقداری بذر چای را در درون عصای خود مخفی و به صورت نهانی به ایران منتقل کرد .

در حال حاضر آنچه که واجد اهمیت فراوان است ، اینکه محصول چای ، امروزه به عنوان یک ضرورت معیشتـــــی و همنشین دایمی ، نزد خانوده های ایرانی در تمامی سطوح ، مطرح و مورد توجه است .

نوشیدن چای که چند روش مختلف برای آماده سازی و به اصطلاح "دم کردن " آن ، مرسوم و متدوال است ، به عنوان یکی از مهم ترین و سهل الوصول ترین اسباب و لوازم پذیرایی در منازل ، محافل ، ادرات و سایر اماکن ، مورد استفاده قرار می گیرد . عامل دیگری که باعث محبوبیت و افزایش مصرف چای شده است ، وجود ماده تئین در چای و خاصیت ضد سرطانی و درمانی آن است که پزشکان ، مصرف صحیح و به اندازه آن را برای حفظ سلامتی افراد ، مؤ ثر و مفید می دانند و مصرف آن را توصیه می کنند .

هم اکنون ، چای به عنوان یک کالای اقتصادی سود آور و پر مخاطب ، طرف توجه تجار ، بازرگانان و بنگاه هــــای کوچک و بزرگ اقتصادی است .

چایکاران زحمتکش و محروم خطه شمال ، از آغار اشتغال به پیشه چایکاری تاکنون ، مصایب و دشواری های فراوانی را از سرگذرانده اند که بخش مهمی از این دشواری ها را می توان معطوف به ناتوانی حوزه مربوطه در سامان بخشی به تولید و توزیع این محصول و عدم تخصیص بودجه مناسب و فقدان ابزار و امکانات مورد نیاز ، جهت رقابت با محصولات خارجی ، دانست .

چای ایرانی علاوه برعطر و طعم بسیار دلپذیر ، دارای تمامی ویژگی های مطابق با استانداردهای بهداشتی نیز است . چرا که چایکاران زحمتکش و با وجدان ایرانی به دلیل گرایشات و اعتقادات خاصی که دارند ، در تمامی مراحل از کاشت ، داشت و بر داشت گرفته تا فرآوری و عرضه آن به بازار با تلاش فراوان و جدیت هر چه بیشتر ، سعی در تولید و ارائه محصولی منزه ، بهداشتی و عاری از سموم و آفات گیاهی را به مردم هموطن خویش دارند .

اما متأسفانه رویکرد مردم نسبت به خریداری و مصرف چای خارجی (محصولات سیلان و هندوستان ) که در غیر بهداشتی ترین شرایط ممکن ، تولید ، نگهداری و فرآوری می شود ، رویکردی بسیار مثبت و توأم با استقبال است و جالب آنکه چای خارجی با همین خصوصیات منفی ، در سایه تبلیغات گسترده و پردامنه ، توانسته است ، تولید و مصرف چای داخلی را به شدت تحت تأثیر قرار دهد ؟!

اما عواملی که در این رویکرد دخیل اند ، علاوه بر گرایشات فرهنگی سمت و سو داده شده و باورهای نا صحیح اکثریت ما ایرانیان که مرغوب تر بودن اجناس و کالاهای خارجی را از دیر باز در پرتوتبلیغات سوء ، به عنوان یک اصل پذیرفته ایم ، می توان به توجه و اهتمام کشورهای صادر کننده چای به مراحل پس از برداشت و فرآوری چای نظیر استفاده از بسته بندی بسار زیبا ،جذاب و تبلیغات مناسب و مستمر حساب شده و گزینش راهکارهای انگیزشی مانند توزیع جوایز همراه با بسته های چای ، اشاره کرد که این عوامل در مجموع ، سبب تفوق و برتری دایمی چای خارجی در رقابت با محصول ایرانی شده است .

اولین گام ، حرکت در مسیر فرهنگ سازی و ایجاد انگیزش و ترغیب مصرف کنندگان، نسبت به استقبال از چای تولید داخل است که رسیدن به این مهم در عصر حاضر که عصر تبلیغات و ارتباطات نام گرفته است ، با توجه به امکانات رسانه ای مناسبی که در اختیار کشور ما است ، چندان دور از دسترس نیست .

بنابراین شایسته است ، متولیان حوزه اطلاع رسانی ، ضمن یک تحرک فراگیر ، با به کارگیری تمام توان و حداکثر ظرفیت های تبلیغاتی موجود ، نسبت به فراهم آوردن و ایجاد زمینه های تقویت و توسعه فرهنگ مصرف چای داخلی اقدامات لازم را انجام دهند .

 

تاريخچه چاي در ايران و جهان

تحقيقات نشان مي دهد كه بوته چاي را حدود سه هزار سال قبل از ميلاد مسيح در چين مي شناختند . گاه چاي و انواع آن به حالت وحشي در شمال هند در ناحيه اي به نام اسام و مناطقي مانند تونيكين و لائوس مي روييد . هــم اكنون كشت اين گياه در كشورهاي چين ، هندوستان ، ژاپن ، سيلان ، جاوه ، برزيل ، نواحي شمالي ايران و ......... و بسياري از كشورهاي اروپايي رواج دارد .

از نظر كاشت و مصرف چاي ، چين اولين محلي است كه اين گياه در آنجا در حدود 270 سال قبل از ميلاد مسيـح كشت شده و به مصرف مي رسيده است ، مردم ايالات (SHAN) و برمه از برگ چاي استفاده مي كردند .

آنگاه پس از آن به ساير كشورهاي منتقل شده است . هم اكنون كشت چاي از مدار 42 درجه عرض شمالي تا 33 عرض جنوبي رواج دارد . از نظر گياهشناسي و جغرافيايي ، دانشمندان طبق بررسي ها و تحقيقات انجام شـــــده ، مكان درختان وحشي چاي را در ناحيه اي بين يونان (يكي از ايالات جنوبي چين ) و شمال هند وچين و بيرمـاني و شمال شرقي هندوستان تعيين كرده اند . كشت چاي از دوره يانگ تسه آغاز شد و سپس از آنجا به طرف ســواحل اقيانوس آرام و آنگاه بــــــه طرف جزاير ژاپن كشيده شده است ، پس از آن نيز از سمت جنوب و غرب كشت چاي توسعه يافته و سپس به هندوستان ، هند و چين و جزاير اندونزي رسيده است . تا مدت ها كشت و توليد چاي تنها به كشور چين اختصاص داشت و ديگر كشورها از وجود اين گياه و مصارف آن اطلاع چنداني نداشتند . در زمــــان هاي بسيار كهن كاهن هاي بودايي براي خواندن دعاي بيشتر و درمان بيماري ها از چاي به عنوان يـك عامل تقليل دهنده خواب استفاده مي كردند كه البته كشت اوليه چاي نيز در اين معابد انجام گرفته است .

هزاران سال پيش كشاورزان چيني ، برگ هاي چاي را به صورت وحشي مي روييد مي چيدند و پس از پلاس كردن در معرض نور آفتاب و مالش دادن آن توسط دست آن را به وسيله حرارت آفتاب و يا ذغال خشــــــك سپس ازآن استفاده مي كردند . در مورد مصرف اوليه چاي در ژاپن افسانه اي وجود دارد بدين صورت كـــــه ، كشيشي به نام بودهيدهارما (BODHIDHARMA) در هنگام مراجعت از چين به ژاپن خواب بر او غلبه كرد . پــس از بيدار شدن براي تنبيه خود مژه هاي خود را كند و روي زمين ريخت ، اين مژه ها در خاك ريشه داد و تبديل به درخت چــاي شد ، از آن به بعد براي مبارزه با خواب از اين گياه استفاده كردند .

همانطور كه بيان شد ة اين گياه پس از ژاپن به نواحي ديگر آسيا از قبيل اندونزي ، هندوستان ، سيلان ، پاكستان و .... منتقل شد ، آنگاه از حدود قرن 15 كشت چاي در اروپا نيز رواج يافت به طوري كه در كشورهاي متحده آمريكاي شمالي و روسيه كشت و توليد چاي در كشور هاي مشترك المنافع (شوروي سابق) از سال1893آغا‌ز شد ، در اين سال اولين بوته هاي چاي در آذربايجان كشت شد . در اين سال ها توسط يكي از مالكان لنكران به نام ‌‍‌«م.او.نووسيلف » بيش از دو هزار بوته چاي كاشته شد . در حال حاضر مزارع چاي اين كشور در حـــدود شش هزار هكتار است .

تاريخچه كشت چاي در ايران

از اوايل قرن بيستم چايكاري در كشورهاي ايران و تركيه آغاز شد . قبل از سال 1280 هجري شمسي ، كشت چاي در ايران رواج نداشت و ايرانيان قديم به جاي چاي ، قهوه مي نوشيدند ، به همين دليل چايخانه هاي امروزي همان نام سنتي خود يعني قهو ه خانه را حفظ كردند . در سال 1280 هجري شمسي مطابق با سال 1901 ميلادي بـــه علت علاقه دولت وقت ايران به كشت چاي در كشور مرحوم شاهزاده حاج محمد ميرزا كاشف السلطنه چايكار كه در آن زمان ژنرال كنسول ايران در هند بود مأموريت داده شد تا چگونگي كشت و كار چاي و اصول چايسازي را بياموزد مرحوم چايكار پس از مدت ها كار و تلاش روي مزارع چاي در هند (حدود يكسال و نيم ) موفق شد اصول و فنون چايكاري را بياموزد پس از آن با موافقت دولت وقت هند دو هزار نهال را به ايران آورد بعد از مدت هـا تلاش و تحقيق و بررسي بهترين محل كشت آن را شهرستان لاهيجان شناخت . پس از آن مرحوم چايكار با مشقـات زياد قطعه زميني به مساحت حدود شش جريب در اطراف لاهيجــان و همچنين مقداري زمين در اطراف تنكابن يافت و شروع به كشت چاي در اين دو قطعه اراضي كرد كه خوشبختانه از آنها چاي معطر به دست آورد . مرحوم چايكـــار اولين شخصي بود كه در ايران به كشت اين گياه و تهيه چاي خشك اقدام كرد مرحوم چايكار بار ديگر در سن 65 سالگـــي عازم هند و چين و ژاپن شد و متخصصيني به نام هاي ديلونگزي ، فونچين و موچين را به استخدام دولت ايران در آورد تا چايكاري و چايسازي را به ايرانيان بياموزند ولي متأسفانه ، كاشف السلطنه در مراجعت از آن سفــر در سال 1308 هجري شمسي روز دوشنبه 31 فروردين ماه در نزديكي بوشهر با اتومبيل شخصي خود به دره پرت و كشته شد .

هم اكنون آرامگاه اين مرد كه اكثر عمر خود را صرف كشت چاي و ترويج آن در ايران نمود بنا به وصيتش در شهـر لاهيجان روي تپه اي به مساحت هزار متر مربع در قسمت جنوب غربي لاهيجان واقع شــــده است . پس از كشت چاي در لاهيجان ، كشت اين گياه در ساير شهرهاي شمالي از قبيل لنگرود ، سياهكل ، املش ، رود سر ، تنكابــن ، رامسر و برخي از شهرهاي ديگر شمالي رواج يافت .

درسال 1309 سطح زير كشت چاي به 100 هكتار رسيد و در اين سال اولين باغ كشاورزي در تنكابن تأسيس شد . سپس در سال 1330 سطح زير كشت آن به 10281 هكتار رسيد .

 

 

انواع چاي در جهان

چاي انواع مختلفي دارد كه نام هر يك بستگي به رنگ آن دارد . مانند چاي سياه ، چاي سفيد ، چاي سبـــز و ..... كه هريك نيز انواعي دارند .

 

چاي سبز

چاي سياه داراي انواع مختلفي است كه هر نوع آن طرفداران خاص خود را دارد . معروف ترين چاي سياه جهان عبارتند از :

1- چاي چيني : بهترين نوع آن چاي دارجلينگ است كه در دشت هاي هيماليا مي رويد و عطر آن بوي چغاله بادام را به ياد مي آورد 2- چاي كاروان : چاي گرم و معطري است كه مقدار تئين آن كم است . 3- چاي امپريال : مخلوطي از چاي و گل ياس كه عطر و طعم دارد .4- چـاي يونان بزرگ : چايي است با برگ هاي نوك طلايي زيباو طعم مناسب تند كه مناسب صبح و بعد از ظهر است . 5- چاي هاي فورمز : كه مهم ترين آنها «اولانگ بلند» نام دارد . داراي طعم بلوطي و مناسب صبحانه است .

چاي هاي هندي و سيلاني

اين چاي ها كه مورد استقبال انگليسي ها هستند عبارتند از : پگو پرتقالي چايي است ملايم ، داراي برگ هاي بزرگ كه چاي عصر انگليسي هاست . پگو پرتقالي شكسته : چايي است با برگ هاي كوچك با طعمي تند و معطر كه چاي صبحانه و مناسب براي مخلوط كردن با شير است .

چاي قفقازي و روسي

اين چاي داراي عطري لطيف و شرقي (با عطر گل برموگات ) است كه تركيبي از بو و طعم هاي چاي چينــــــي و هندي را دارد.

چاي ايراني

شايد بتوان گفت بسياري از چاي هاي جهان ريشه ايراني (ايران باستان )دارند اما امروزه آنچه به عنوان چاي ايراني شناخته مي شود ، چاي شمال ايران به ويژه منطقه لاهيجان است . چاي ايراني (نوع مرغوب آن ) در مقايسه با چاي هاي خارجي خالص تر است ، زيرا براي خوش عطر و طعم كردن آن از مواد معطر استفاده نمي شود اما ايرانيان طبق يك رسم قديمي از برگ هاي تازه گل ياس و شمعداني براي معطر كردن چـــــاي سنتـــي استفاده مي كردند .

چاي سبز

اگر چه چاي سبز نوشيدني ملي ژاپني هاست اما چيني ها نيز از طرفداران پر و پا قرص اين چاي بوده و خـــــود ، نوعي چاي سبز توليد مي كنند كه عطر تند گل ياس و گل هاي ديگر را در خود دارد كه به نام «ماندرن بـــــزرگ ياسي» شهرت يافته است . نوشيدن اين چاي بعد از خوردن غذاهاي چيني بسيار دلچسب است .

خواص و مضار چاي

همانطور كه مي دانيد چاي در سراسر جهان به سه شكل چاي سياه (blaktea)چاي سبز (greentea) و چاي سفيـد (whitetea)عرضه مي شود .متداول ترين آن چاي سياه است كه در ايران زياد مصرف مي شود . حقايق زيـــر در مورد چاي سياه است :

مشخص شده است كه از نظر ميزان تاثير آنتي اكسيدان (خاصيت ضد سرطان ) دو فنجان چاي با 20 ليــــوان آب سيب با چهار ليوان آب پرتقال برابري مي كند .

عصاره چاي حاوي كلروفرم ، كافئين و... بوده كه باعث كاهش شانس به وجود آمدن تومورمي شود .

رنگدانه هاي چاي همچنين بيماري هاي عروقي را كاهش مي دهند . بيش از اينها پلي فنل موجود در چــاي باعث قوي تر شدن ديواره هاي عروق و همچنين تنظيم قدرت انتقال دهندگي عروق مي شود .

نكته اي جالب در مورد چاي ، وجود فلورايد در آن است كه باعث محافظت از دندان ها مي شود .

مصرف چاي براي سلامت قلب مفيد است .

نتايج اخيــــــر منتشر شده آزمايش هاي پزشكي نشان مي دهد مصرف روزانه پنچ بار چاي باعث كاهش كلسترول (LDLكلسترول بد ) به ميزان 1/11 درصد مي شود و كلسترول (TC) تا 5/6 درصد كاهش پيدا مي كند .

چاي سبز باعث كاهش خطر ابتلا به سرطان مي شود .

مضرات نوشيدن چاي

نوشيدن چاي (از نوع چاي سياه ) پررنگ و غليظ ممكن است براي عده اي باعث تحريك اعصاب و تپش قلب شود . همچنين نوشيدن چاي پررنگ براي خانم ها احتمال ابتلا به سرطان سينه را افزايش مي دهد . يكي از شيميدان ها معروف چيني مي گويد «چيني ها هر روز حدود 20 فنجان چاي مي نوشند بدون آنكه ضرري متوجه آنها باشـــد ، زيرا روشي را كه در جوشاندن و دم كردن چاي به كار مي برند سبب مي شود كه قسمت عمده اي از (تانن) مضـــر آن خارج شود .
                          چای درمانی ( دم نوش ها )

 

 


تاريخ بروز رساني : يكشنبه 27/10/88 ساعت 16:38

كليه حقوق برای سایت مهدی بهزادی محفوظ است .:. طراحی با نوآوران کویر